Wprowadzenie
Postępowanie restrukturyzacyjne to arena, na której spotykają się różne grupy interesów: dłużnik walczący o przetrwanie przedsiębiorstwa, wierzyciele zabezpieczeni dążący do maksymalizacji odzyskanych środków, wierzyciele niezabezpieczeni często spychani na margines, oraz pozostali interesariusze - pracownicy, kontrahenci, społeczności lokalne.
Każdy z tych graczy podejmuje decyzje strategiczne, które wpływają na wyniki pozostałych. To klasyczne środowisko dla zastosowania teorii gier.
Czym jest teoria gier?
Teoria gier to matematyczna analiza strategicznych interakcji między racjonalnymi decydentami. Została stworzona przez Johna von Neumanna i Oskara Morgensterna w latach 40. XX wieku, a następnie rozwinięta przez Johna Nasha, który wprowadził pojęcie równowagi Nasha.
Kluczowe pojęcia
Gracze - podmioty podejmujące decyzje (dłużnik, poszczególni wierzyciele, nadzorca)
Strategie - dostępne opcje działania dla każdego gracza (głosowanie za/przeciw układowi, propozycja warunków, eskalacja konfliktu)
Wypłaty - korzyści lub straty wynikające z kombinacji strategii wszystkich graczy
Równowaga Nasha - sytuacja, w której żaden gracz nie ma motywacji do jednostronnej zmiany strategii
Gra między dłużnikiem a wierzycielami
Rozważmy uproszczony model dwuosobowej gry między dłużnikiem a reprezentatywnym wierzycielem:
| | Wierzyciel: Akceptacja | Wierzyciel: Odmowa |
Liczby w nawiasach oznaczają wypłaty (dłużnik, wierzyciel). Analiza tej macierzy pozwala zidentyfikować optymalne strategie i potencjalne punkty porozumienia.
Wnioski praktyczne
Zastosowanie teorii gier w restrukturyzacji pozwala:
Teoria gier nie jest magicznym rozwiązaniem, ale dostarcza rzetelnych narzędzi analitycznych, które pomagają strukturyzować myślenie o złożonych negocjacjach.